توحيد همسنگ و متحدند و از اين جهت اسوهء همهء انسان‌ها به خصوص انسان‌هاى روشن ضميرند و نورانيت آن بزرگواران راهنماى آنان است . آن چهره‌هاى بىنظير و عترتِ سراج منير گرچه در جنبهء بشرى ، جذب و دفع ، محبت و عداوت ، شهوت و غضب ، ارادت و كراهت و رضا و قهر دارند ولى همهء اين حالات زير پوشش تولّا و تبرّاىِ توحيدى است و مصداق اتمّ « لا إله إلّااللّه » عملى است و سِرّ سرمشق بودن پيامبر و اهل بيت عليهم السلام در همهء امور و در رضا و قهر توحيدى بودن سيره و روش آنان است . قرآن مجيد ، معيار تولّا و تبرّاى توحيدى را معين كرده است و اهل بيت عليهم السلام بر اساس همان معيار در همهء حالاتشان تولّا و تبرّاىِ داشتند و به همين خاطر پيشوايان انسان‌ها و سالكان كوى حق‌اند ، چون همهء وجود و شؤون و افعالشان خدا محور است و هيچ خيرى از دايرهء حياتشان خارج نيست و هيچ بشرى به عرصهء حياتشان راه ندارد و حتى شيطانِ آنان به دست آنان تسليم است . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : . . . كانَ شَيطانى كافِراً فَأَعَانَنِى اللّهُ عَليهِ حَتّى أسْلَمَ بِيَدى . . . « 1 » . . . شيطان من كافر بود پس خدا مرا بر او كمك كرد تا اينكه به دست من تسليم شد . . .

--> ( 1 ) - تاريخ بغداد : 3 / 331 .